opgeruimd gevoel

heldere stroom
Teveel riet, stengels gras en nog veel meer zorgt ervoor dat sloten verstopt raken. Bladeren raken aangekoekt, het water stroomt niet meer en ruikt niet fris. Dat vraagt, snoei- ruim- en knipwerk om weer een vlotte doorgang te krijgen. Het water wordt na zo’n  grote schoonmaak met de dag helderder. Hierover las ik in het boek van Herman van Veen ‘Voor het eerst’. Hij schrijft ‘die sloten zijn eigenlijk niet anders dan darmen in een lichaam, ze nemen op, ze voeren af.’  Daarop voortbordurend kom ik op het thema gevoels-verstopping.

gevoelsverstopping
Hoe helder is onze lijfelijke energiestroom? Zijn er emoties zoals angst, verdriet of boosheid die nog in een donker hoekje wachten tot ze de ruimte krijgen? Deze nog niet verteerde emoties verstoppen de boel onbewust en brengen als het te lang duurt spanningsklachten met zich. Bijvoorbeeld een dichtgeknepen keel, strakke schouders, een verkrampte kaak, zere nek of een knoop in de maag. Lichaamssignalen en gevoelens opmerken en toelaten leren we niet op de basisschool, het voelt ‘eng’. Vaak wordt daarom de bekende en ogenschijnlijk veilige route naar het denken genomen. Dit blijkt een onbewust wegbewegen van innerlijke onrust. Geen demping met chocola, alcohol of drugs, maar met denken, piekeren en analyseren.

verhalen over toen en straks
Directe beleving van lichaamssensaties en gevoelens maakt dan plaats voor verhalen over gisteren en morgen. Deze route is veelal een geautomatiseerd overlevingspatroon dat vroeger kennelijk noodzakelijk was, maar nu niet meer werkt. Wie ben je zonder deze gedachten en verhalen? Vaak gevoed door angst voor afwijzing of behoefte aan goedkeuring. Deze angst is een idee en niet de werkelijkheid. Het heden blijkt vele malen milder dan je gedachten. Maar zolang iemand denkt en hecht aan emotionele verhalen en bijpassende drama’s hoeft hij of zij, hier en nu nog niet te voelen. Dan leeft men onbewust in de illusie goed voor zichzelf te zorgen, terwijl stressklachten juist toenemen.

kwetsuren helen
Het vraagt moed om echt de confrontatie met je binnenwereld aan te gaan. Om innerlijke stilte ‘binnenshuis’ op te zoeken. Om te luisteren naar wat je lijf te vertellen heeft. Sommige mensen hebben zoveel kwetsuren gekend dat er verdrietig genoeg sprake lijkt van innerlijke kou en kramp. Wanneer is de tijd rijp om deze spanning de ruimte te geven en met veiligheid en warmte te verzachten? Dit geeft openheid voor stromende levensenergie.
Wat helpt om deze weg naar binnen te gaan? Om vanuit innerlijke stilte gewoonweg te ervaren wat er is. Niet meer en niet minder. Emoties uiten zichzelf in een golfbeweging, komen en gaan. Dit is een persoonlijk proces dat zich al dan niet met hulp van iemand die veilig genoeg voelt voltrekt.
Dan komt er ruimte om kwetsuren te helen. Ruimte om de natuurlijke intelligentie haar helend werk te laten doen. Met respect voor ieders menselijkheid. Met aandacht voor ieders kracht & kwetsbaarheid.

Auteur: Jozien Wijnakker

In de loop der jaren heb ik een rijke opleidings- werk- en levenservaring opgedaan. Deze kennis en kunde deel ik met plezier. Met de realiteit als uitgangspunt; thuis, op je werk en in je relatie(s). Met als perspectief; bevrijd van ballast uit het verleden, fit voor de toekomst en gemak en voldoening in het leven van alledag.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.