Kinderen kunnen krachtig roepen ‘PAP, NU’.
Ze timmeren daarbij aanhoudend op het blad van hun kinderstoel. Totdat ze pap krijgen.
Als peuter kun je nog geen onderscheid maken tussen nu en later en ben je volledig afhankelijk van je verzorgers. Zo zorgen peuters verbaal en non-verbaal fantastisch voor hun behoeften.

Willen wat er niet is
Als volwassene kun je zelf voor je behoeften zorgen. Ben jij iemand die nu iets wil hebben wat er niet is? Iemand die vanuit hebzucht streeft naar meer omzet, likes, beloning en bezit? Gericht op status en succes? Alsmaar grijpen naar nog meer vanuit het idee: het moet en zal plezierig zijn. Als je dit herkent zul je liefst vooruitkijken. Koortsachtig in de weer voor verbetering en verfraaiing. Gedreven op weg naar iets nieuws en iets anders. Het moet fijner, beter of perfecter en liefst nu meteen. Het achterliggende pijnlijke gevoel lijkt dan, ‘ik moet alsmaar presteren om erkenning te krijgen’. En het is kennelijk nog steeds niet genoeg. Je wilt de boel onder controle houden. Je voelt daar urgentie bij. Net als een peuter, Pap, nu! Grenzeloze gedrevenheid werkt innerlijke onrust en chronische stress in de hand. Hierdoor krijg je een vernauwde blik en voel je nauwelijks contact met je lijf. Ik heb veel mensen in mijn praktijk gezien die daar op den duur een hoge prijs voor betalen in de vorm van mentale en fysieke klachten. Natuurlijk bestaat er ook gezonde ambitie die aansluit bij je natuurlijke talenten en in de menselijke maat vorm krijgt. Ten dienste van jezelf en van de omgeving.

Niet willen wat er wel is
Ben jij een verdediger, vermijder, wegduwer of demper? Vind je het lastig om pijnlijke gevoelens te ervaren? Bang om nare gevoelens onder ogen te zien? Heb je moeite om je ware grootte te erkennen en blijf je onder je kunnen of juist daarboven? Blijf je liefst in je comfort-zone? De energie in je lijf voelt dan mogelijk zwaar. Je blijft maar piekeren en malen. Je worstelt met schuld en schaamte op basis van teleurstellende ervaringen. Heb je levenslessen geleerd op basis van je ervaringen? Of ben je geneigd te klagen over wat er niet deugde en nog steeds niet deugd? Dan lijkt het er op dat het verleden emotioneel nog geen voltooid verleden tijd is. Alles wat je weerstand biedt verkrampt en gaat vastzitten. Ook in je lijf. Denk maar aan een bal die je alleen met kracht onder water kunt houden. Dit leidt vaak tot vermoeidheid, stress en sombere gevoelens. Wat kan je helpen om ‘uit je hoofd te komen’ en contact te maken met je lichaamssignalen en gevoelens? Als je dat doet krijg je ook veel meer contact met je echte behoeften en kun je daarvoor desgewenst voor zorgen.

‘Loving what is’
In plaats van begeren of negeren bestaat de mogelijkheid om te accepteren: het is nu zoals het is. Dit is niet hetzelfde als berusting. Loving what is brengt een moeiteloze stroom op gang waarin je flexibel meebeweegt met wat zich aandient. Vanuit acceptatie bepaal je met gevoel en verstand opnieuw je koers. Het leven biedt volop mogelijkheden tot groei en ontwikkeling. Kijk maar hoe de natuur prachtig in volle bloei staat. Steeds kun je opnieuw keuzes maken die je goeddoen. Als dit moment, alleen maar NU, aandacht krijgt, voel je de levensenergie vanzelf stromen. Er komt ruimte voor innerlijke rust en plezierig sociaal contact. Je voelt je – in contact met je wijze lijf – gehoord en gezien, allereerst door jezelf. Angstige gedachten als ‘ik hoor er niet bij of ‘ik heb niet genoeg’ of nog erger ‘ik ben niet genoeg’ verdwijnen naar de achtergrond. Dit zijn verzinsels die niet op waarheid berusten.
Je voelt je verbonden met jezelf, je omgeving en met het grote geheel. Verbinding is er altijd al vanzelf. Het vraagt juist moeite om je af te sluiten. Als je zelf meer en meer leeft vanuit je eigenheid, behandel je ook anderen moeiteloos als jezelf.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Show Buttons
Hide Buttons