vreugdevol genieten

Delectatio
Delectatio vond ik tijdens de haptonomie-studie een heerlijk woord om uit te spreken en te beleven. Delectatio gaat over de kunst van het vreugdevol genieten van alle geneugten des levens. Over het beschikken van tijd en rust om na inspanning te ontladen, om voorlopig niets te hoeven. Totdat je weer vanzelf in beweging komt. Een van de vele gezegden van mijn vader die ik graag doorgeef was: ‘Ik heb liever schik dan een nieuw pak’. En dan liefst schik met anderen. Wat heerlijk toch als je samen met volle teugen kunt genieten. Het samen genieten gaat in verband met de pandemie voorlopig alleen in hele kleine groepen. En intussen velen in quarantaine (geweest) uit voorzorg of nazorg. Het vraagt creativiteit en flexibiliteit om hiervoor passende oplossingen te creëren, waar ieder zich senang bij voelt.

Slappe klets
Als je de kunst verstaat om gewoonweg vette pret te hebben met grote of kleine gebeurtenissen heb je geluk. Met alle begripvolle empathie en serieuze spirituele ontwikkeling wordt mij al te vaak het alledaagse plezier vergeten. Ook Zoom-sessies maken juist die kleine onderlinge vrolijkheid lastig of zelfs onmogelijk. Het zeer gestructureerde, ieder keurig op de beurt, haalt voor mij de sjeu uit het contact. Ik mis het eenvoudigweg lol hebben met elkaar aan de keukentafel. De slappe lach krijgen. Mijn part gieren om flauwe moppen. Zelfs om de grappen die via app binnenkomen glimlach ik meestal in mijn uppie. Zwetsen en kletsen, het gaat echt nergens over, tegelijk voelt het warm en verbonden. Gedeelde vreugd is voor mij echt dubbele vreugd.

Te verantwoordelijk
In mijn praktijk ontmoet ik geregeld mensen die wat zwaar op de hand zijn en enorme behoefte hebben om het spelende en het onbevangene van zichzelf vrije ruimte te geven. De serieuze, betamelijke en verantwoordelijke versie van henzelf heeft lang, te lang, de boventoon gevoerd. Het zijn vaak knoerhard werkende mensen die veel moeten, vooral van zichzelf. Daarmee verover je een goede werkreputatie en ook familie en vrienden kunnen steevast op je rekenen. Doet dat jou echt goed? Draagt dat bij aan je eigen vitaliteit en levensvreugde? Vroeger was het kennelijk nodig om vooral het brave jongetje of ijverige meisje aan de buitenwereld te presenteren. Dat hoeft vandaag de dag niet meer.

‘In de bevestiging mag de ander geheel zijn zoals hij is om te kunnen worden die hij is maar nog niet kan zijn op zijn wijze en op zijn uur’. Anna Terruwe

Het allerliefst…
Als het past stel ik nog wel eens de vraag: wat zou de ‘bad girl’ of de ‘bad boy’ in jou het allerliefst doen of laten? Schrijf eens drie dingen op die nu in je op komen. Je hoeft het mij en ook niet iemand anders te laten zien of te vertellen. Stel je nu eens voor dat je om te beginnen een van die drie verlangens daadwerkelijk in praktijk brengt. Meestal krijg ik dan een glimlach van oor tot oor te zien. Wat let je? Je hoeft alleen de verantwoording voor je eigen doen en laten te nemen en verder voor niemand anders. Echt niemand anders. Alleen voor jezelf. Daarmee geef je een prachtige bijdrage aan de wereld. Iemand die zelfzorg als eerste prioriteit in praktijk brengt heeft van harte energie en aandacht over om bij te dragen aan bevestigend samenleven.

Auteur: Jozien Wijnakker

In de loop der jaren heb ik een rijke opleidings- werk- en levenservaring opgedaan. Deze kennis en kunde deel ik met plezier. Met de realiteit als uitgangspunt; thuis, op je werk en in je relatie(s). Met als perspectief; bevrijd van ballast uit het verleden, fit voor de toekomst en gemak en voldoening in het leven van alledag.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.