vrouwen die te veel geven

M/V rolverdeling
Dit blog schrijf ik in de traditionele M/V vorm op basis van de man/vrouw verhoudingen waarmee ikzelf (geboren in 1954) in de vijftiger jaren ben opgegroeid. Het patriarchaat en de roomse dominantie vierden toen ik op de lagere school zat nog hoogtij en mannen hadden vanzelfsprekende voorrechten. ‘Het recht van de vrouw is het aanrecht’ werd schamper gegrijnsd. Het is niet te geloven hoeveel in korte tijd veranderd is in de M/V-rolverdeling. M/V lijkt overigens min of meer te vervallen. Afijn, het is aan jou om de M de V of een andere letter daar te plaatsen waar het in je eigen situatie het best past.

Binnenshuis en buitenshuis eerlijk delen
Wie kent dit nog?
– Binnenshuis zat vader aan het hoofd van de tafel, had het hoogste woord, zat in de grootste fauteuil, kreeg natje en droogje. Zijn overhemden hingen gestreken en wel schoon in de kast en zijn sokken en ondergoed lagen klaar.
– Buitenshuis was de man de voorzitter, de bedrijfsleider, de chef, de voorman of de directeur. Kortom, degene die de lakens uitdeelt in plaats van opvouwt. Tot 1919 hadden alleen mannen kiesrecht! Bovendien liepen vrouwen kwetsuren op door aanranding, overspel, porno, verkrachting en seksistische grappen. In vele, niet eens zo verre, landen is de verhouding zelfs nu nog dramatisch scheef en worden vrouwen stelselmatig misbruikt en onderdrukt. Kijk maar naar de laatste ontwikkeling in Afghanistan waar de klok rampzalig is teruggedraaid.

Emancipatie
Er is veel ten goede geëmancipeerd. Toch kom ik vandaag de dag nog geregeld mannen tegen die hun privileges liever niet inleveren. Van veel vrouwen krijgen deze heren de ruimte. Voor de lieve vrede of omdat ze graag binnenhuis de controle houden. Hier heb ik zelf ook ruimhartig, beter gezegd bobo-angstig, aan bijgedragen. Als vrouw moest je flink je best doen om gehoord te worden, serieus genomen te worden, niet verbeterd of gekleineerd te worden, wel te mogen studeren, je te laten gelden, enzovoort. Je moest ook mooi en aantrekkelijk zijn en tegelijk niet al te mooi want dat was weer te hoerig. Pfff…

Vrouwenbeweging
In de 70-tiger jaren was ik in Oost-Brabant een actieve Rooie Vrouw. Ik was getrouwd een zeer geëmancipeerde man die me juist aanmoedigde om tweede kans te studeren. Volgende partners, beide oudste zonen, namen voor henzelf voor hen vanzelfsprekend veel ruimte in. Wie last heeft moet handelen is mijn devies. Dus is het aan mij en aan ieder die last heeft van een disbalans tussen geven en ontvangen, om hier zelf verandering in aan te brengen. Ik noem dat de liefdesstrijd. De kunst om met open hart en open mind te zeggen wat je te zeggen hebt en in afstemming te nemen wat je nodig hebt.

Radicale zelfzorg
Door eerst tegemoet te komen aan de behoeften van de ander en dan pas voor jezelf te zorgen geef je invloed en ruimte weg. Dit gaat ten koste van jezelf en van de liefdesband. In mijn praktijk zijn het vooral de vrouwen die tot de bodem gaan, zelfhulpboeken lezen, mediteren en zich mindful drie slagen in de rondte werken om werk, gezin, sociale leven en zichzelf draaiende te houden. Deze neiging om persoonlijke ontwikkeling serieus te nemen lijkt een vrouwenzaak. Ook het werk binnenshuis en buitenshuis eerlijk delen blijkt nog lang geen vanzelfsprekendheid. Dat is niet erg als beide partners de verdeling zoals die is van harte onderschrijven. Het is wel een probleem als de vrouw te veel geeft en de man te veel neemt. Totdat de maat vol is. Echtscheidingen zijn aan de orde van de dag. Gaat het in de nieuwe relatie zoveel beter?

Vertrouwen op je wijze lijf
De kunst is te vertrouwen op je innerlijk gevoel. Je lijf is een betrouwbaar kompas. Dit vraagt stille tijd voor jou alleen om innerlijke signalen uit te luisteren en deze met gezond verstand te vertalen naar gedrag dat je echt goed doet. Je hoeft je niet langer te laten onderbreken, jouw waarheid is net zo waar als de zijne, je verdient steun en een luisterend oor en vanzelfsprekend een respectvolle benadering. Misschien ben je iemand met een groot vertrouwen in anderen en geloof je mooie beloftes die lang niet altijd worden waargemaakt. Je hield zoveel rekening met de ander dat je jezelf bent kwijtgeraakt. Hoog tijd om alle aandacht op jezelf te richten. Je eigen behoeften op de eerste plaats te zetten.

Glasheldere communicatie
Je hebt gezond wantrouwen nodig om te voorkomen dat anderen misbruik maken van jouw genereuze houding. Mannen zijn niet gewend hun privileges op te geven en vrouwen zijn niet gewend om zelf de regie in handen te nemen.
De ‘gebruiksaanwijzing’ van boos kregen vrouwen onvoldoende mee. Meisjes leerden vooral hun zachte, meegaande en lieve kant te ontwikkelen. Evenwaardigheid vraagt affectieve communicatie om:
– je niet langer te laten vernederen, misbruiken of afpoeieren
– ruimte en aandacht in jouw maat te krijgen, te ontvangen of te nemen
– gelijk loon voor gelijk werk te ontvangen en om
– zonder goedkeuring van de ander en wel in afstemming keuzes te maken.
Dit is gedrag onder het motto: liever de ander dan mezelf verliezen.
Ik steun graag vrouwen die assertief optreden. Sinds ik dit zelf liefdevol durf voel ik me stukken vrijer, blijer en vanzelfsprekend even waardig. Radicale zelfzorg blijkt geen luxe, maar een natuurlijke manier om te komen tot vrijheid in verbinding.

Inspiratie: ‘Mannen ik haat ze’ van Paulien Harmange en ‘Ongetemd leven’ van Glennon Doyle.

Auteur: Jozien Wijnakker

In de loop der jaren heb ik een rijke opleidings- werk- en levenservaring opgedaan. Deze kennis en kunde deel ik met plezier. Met de realiteit als uitgangspunt; thuis, op je werk en in je relatie(s). Met als perspectief; bevrijd van ballast uit het verleden, fit voor de toekomst en gemak en voldoening in het leven van alledag.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.